Widmo globalnego kryzysu żywnościowego: drastyczny wzrost cen nawozów

Szef Międzynarodowego Funduszu Rozwoju Rolnictwa (IFAD) ostrzegł przed zbliżającym się globalnym kryzysem żywnościowym, który może uderzyć w rynki jeszcze przed końcem tego roku. Sytuacja ta jest bezpośrednio powiązana z konfliktem w Iranie i zamknięciem cieśniny Ormuz, co wywołało wstrząsy na światowych rynkach energii i rolnictwa. Bezpośrednim skutkiem jest dramatyczny wzrost kosztów podstawowych środków produkcji, przede wszystkim paliwa i nawozów.

Dla europejskiego rolnictwa implikacje są bardzo poważne. Cieśnina Ormuz jest kluczowym wąskim gardłem dla globalnych dostaw ropy naftowej i skroplonego gazu ziemnego (LNG). Ponieważ gaz ziemny jest podstawowym surowcem do produkcji nawozów azotowych, wszelkie zakłócenia w jego dostawach przekładają się na niebotyczne ceny mocznika, saletry amonowej i innych kluczowych składników odżywczych dla upraw. Budżety gospodarstw rolnych w Polsce i sąsiednich krajach znalazły się pod ogromną presją.

W obliczu tak gwałtownie rosnących wydatków, rolnicy na całym kontynencie zmuszeni są do podejmowania trudnych decyzji finansowych i agronomicznych. Doniesienia wskazują, że wielu z nich opóźnia harmonogramy zasiewów lub zmniejsza areał upraw wymagających intensywnego nawożenia w celu ochrony płynności finansowej. Co więcej, gwałtowny wzrost cen oleju napędowego znacznie zawyża codzienne koszty obsługi ciężkiego sprzętu rolniczego, drastycznie obniżając i tak już niewielkie marże zysku.

Kaskadowe efekty opóźnionych zasiewów i potencjalnego zmniejszenia dawek nawozów z pewnością doprowadzą do zauważalnie niższych plonów w nadchodzącym sezonie. Oczekiwany spadek produkcji prawdopodobnie wywinduje ceny surowców w przypadku podstawowych upraw, takich jak pszenica, kukurydza i nasiona roślin oleistych. Wyższe ceny zbóż mogą ostatecznie przynieść korzyści niektórym producentom roślinnym, ale jednocześnie stanowią zagrożenie dla sektora hodowli zwierząt, drastycznie zwiększając koszty pasz.

Wniosek praktyczny: Bezpośrednim priorytetem dla europejskich gospodarstw rolnych jest zabezpieczenie niezbędnych dostaw nawozów i paliwa w celu zminimalizowania ryzyka dalszych wahań cen. Agronomowie powinni rozważyć dostosowanie planów płodozmianu, potencjalnie faworyzując uprawy mniej zależne od azotu, takie jak rośliny strączkowe, podczas gdy menedżerowie gospodarstw muszą uważnie ocenić opcje kontraktacji terminowej.

— Redakcja agronom.work