Nowe badanie łączy odporność na glifosat z opornością na antybiotyki, budząc obawy w rolnictwie

Nowe badanie naukowe, opublikowane 23 czerwca w czasopiśmie *Frontiers in Microbiology*, zidentyfikowało niepokojący związek: wielolekooporne bakterie, często występujące w środowiskach szpitalnych, wykazują również wysoki poziom oporności na glifosat, wszechobecny herbicyd. Badacze z Instytutu Mikrobiologii Medycznej i Parazytologii prowadzili to dochodzenie, wskazując na potencjalny obszar przyszłej kontroli w praktykach rolniczych.

Dla europejskich rolników glifosat od dziesięcioleci stanowi kamień węgielny nowoczesnego rolnictwa. Jest to wysoce skuteczny herbicyd szerokiego spektrum działania, stosowany do zwalczania chwastów w różnych uprawach, takich jak kukurydza, rzepak i buraki cukrowe, a także do desykacji przed zbiorami i w systemach uprawy bezorkowej. Jego skuteczność pomogła poprawić produktywność gospodarstw i zdrowie gleby, umożliwiając uprawę bezorkową, co zmniejsza erozję i zużycie paliwa.

Jednak sektor rolniczy już zmaga się ze złożonym wyzwaniem oporności na antybiotyki, szczególnie w odniesieniu do zdrowia zwierząt hodowlanych. Unia Europejska wdrożyła surowe przepisy mające na celu ograniczenie stosowania antybiotyków w hodowli zwierząt, dążąc do ograniczenia rozwoju „superbakterii”, które mogą wpływać zarówno na dobrostan zwierząt, jak i na zdrowie ludzi. To nowe badanie wprowadza kolejny potencjalny czynnik do równania, sugerując, że ekspozycja środowiskowa na powszechne chemikalia rolnicze może odgrywać rolę w tym szerszym zjawisku oporności.

Chociaż badanie to dotyczyło konkretnie bakterii ze szpitali, konsekwencje dla szerszego krajobrazu rolniczego są znaczące. Jeśli stosowanie glifosatu przyczynia się do selekcji lub proliferacji bakterii o zwiększonej oporności zarówno na herbicydy, jak i na antybiotyki, może to zintensyfikować presję regulacyjną na środki ochrony roślin. Może to prowadzić do bardziej rygorystycznych wytycznych dotyczących stosowania glifosatu, a nawet wpływać na przyszłe debaty dotyczące jego autoryzacji w UE, które są już kontrowersyjne.

Rolnicy i agronomowie w Polsce, Niemczech, Ukrainie, Rumunii i Holandii powinni bacznie śledzić rozwój sytuacji w tej dziedzinie. Zrozumienie ewoluującego dyskursu naukowego wokół narzędzi ochrony roślin i ich wpływu na środowisko jest kluczowe, ponieważ może to ostatecznie kształtować przyszłą politykę rolną, wpływać na decyzje dotyczące zarządzania gospodarstwem oraz wpływać na dostępność i koszt podstawowych środków produkcji.