Certyfikaty regeneratywne: dlaczego rolnictwo ekologiczne pozostaje złotym standardem
Sektor rolniczy jest obecnie zdominowany przez dyskusje na temat rolnictwa regeneratywnego, które duzi nabywcy żywności i decydenci polityczni często promują jako przyszłość produkcji roślinnej. Jednak nowy raport organizacji Friends of the Earth przypomina o surowej rzeczywistości: termin "regeneratywne" nie z urzędu oznacza "bez pestycydów". Dla europejskich rolników poruszających się w gąszczu rosnącej liczby systemów certyfikacji, to rozróżnienie jest niezwykle ważne przy planowaniu długoterminowych strategii w gospodarstwie i przewidywaniu wymagań rynkowych.
Kompleksowa analiza dziesięciu wiodących certyfikatów rolnictwa regeneratywnego ujawniła duże zróżnicowanie standardów, zwłaszcza jeśli chodzi o stosowanie agrochemii. Chociaż rolnictwo regeneratywne koncentruje się na zdrowiu gleby, bioróżnorodności i odporności ekosystemów, raport wykazał, że niektóre nowsze certyfikacje "pomostowe" pozwalają na dalsze stosowanie chemicznych pestycydów i syntetycznych nawozów. Tworzy to mylący krajobraz dla producentów, którzy mogą zainwestować w certyfikację, która ostatecznie nie przełoży się na wyższe ceny na rynku.
Dla rolników rozważających transformację, raport dzieli certyfikacje na programy "ścieżkowe" (pathway) i "progowe" (threshold). Programy ścieżkowe są zaprojektowane tak, aby wspierać rolników na ich obecnym etapie, zachęcając do stopniowej poprawy stanu gleby bez natychmiastowego zakazu stosowania agrochemii. Mogą one być użytecznym pierwszym krokiem dla gospodarstw konwencjonalnych. Z kolei programy progowe – takie jak te ściśle oparte na standardach ekologicznych (bio) – od pierwszego dnia ustanawiają wysoką, bezkompromisową poprzeczkę, dając wiarygodne gwarancje dla dużych sieci handlowych i konsumentów.
Ekolodzy zdecydowanie zalecają, aby certyfikacja ekologiczna służyła jako punkt odniesienia dla formalnych definicji rolnictwa regeneratywnego. Dziesięciolecia badań potwierdzają, że systemy rolnictwa ekologicznego są sprawdzoną metodą poprawy odporności na zmiany klimatu, sekwestracji węgla w glebie i ogólnej bioróżnorodności. Dla społeczności rolniczej oznacza to, że chociaż podstawowe praktyki regeneratywne są dobre dla kondycji pól, ostatecznym celem ekonomicznym i środowiskowym powinno pozostać osiągnięcie pełnego statusu gospodarstwa ekologicznego.
Wniosek praktyczny: Wybierając system certyfikacji w celu przyciągnięcia nabywców premium, należy uważać na programy z luźnymi ograniczeniami dotyczącymi pestycydów. Traktuj podstawowe certyfikaty regeneratywne jako narzędzie przejściowe, ale opieraj długoterminową strategię na rygorystycznych standardach ekologicznych.
— Redakcja agronom.work