Wirus brunatnej wyboistości owoców pomidora: gen Tm-2² nie jest już pełną ochroną

Przez ponad sześćdziesiąt lat gen Tm-2² był fundamentem ochrony pomidorów przed wirusami z rodzaju Tobamovirus. Jego trwałość sprawiła, że stał się standardem w europejskich programach hodowlanych, skutecznie chroniąc uprawy szklarniowe przed stratami wywoływanymi przez wirusy mozaiki.

Pojawienie się wirusa brunatnej wyboistości owoców pomidora (ToBRFV) zachwiało tą stabilnością. Najnowsze dane naukowe potwierdzają, że choć gen Tm-2² nadal zapewnia pewien poziom obrony, jego skuteczność w całkowitym hamowaniu rozwoju ToBRFV jest ograniczona. Wirus ewoluował, znajdując sposób na częściowe obejście tego klasycznego mechanizmu odpornościowego.

Dla profesjonalnych plantatorów oznacza to, że odmiany posiadające gen Tm-2² mogą stać się nosicielami wirusa bez wyraźnych objawów chorobowych. To stwarza ryzyko utajonego rozprzestrzeniania się infekcji, co prowadzi do spadku jakości handlowej owoców i nieprzewidzianych strat ekonomicznych przy zbiorach.

Ta sytuacja wymusza rewizję strategii ochrony upraw. Opieranie się wyłącznie na odporności genetycznej nie jest już wystarczające. Specjaliści zalecają zintegrowanie genetyki z zaostrzonymi protokołami sanitarnymi: rygorystyczną dezynfekcją narzędzi, obowiązkowymi matami dezynfekcyjnymi i ograniczaniem wstępu osób nieupoważnionych do obiektów szklarniowych.

Wniosek praktyczny: Ponieważ gen Tm-2² nie gwarantuje pełnej bariery, traktuj odmiany „odporne” jako potencjalnie podatne na infekcję utajoną. Postaw na restrykcyjne środki bioasekuracji i uważną obserwację upraw, aby ograniczyć transmisję wirusa w swoim gospodarstwie.

— Redakcja agronom.work